​பாஸ்கா காலத்தின் நான்காம் ஞாயிறு "நல்ல ஆயன் ஞாயிறு" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இன்றைய வாசகங்கள் அனைத்தும் இறைவனுக்கும் நமக்கும் உள்ள உறவை ஓர் ஆயனுக்கும் ஆட்டுக்கும் உள்ள அழகான பிணைப்பாகச் சித்தரிக்கின்றன.

​பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில், இஸ்ரயேல் மக்கள் மேய்ச்சல் தொழில் செய்தவர்கள். அவர்களுக்கு "ஆயர்" என்பது வெறும் வேலை அல்ல; அது ஒரு வாழ்வாதாரப் பிணைப்பு.

​பெயர் சொல்லி அழைத்தல்: மத்திய கிழக்கின் ஆயர்கள் தங்கள் ஆடுகளுக்குத் தனித்தனிப் பெயர் வைப்பார்கள். "சுட்டி", "வெள்ளை", "நொண்டியான்" என ஒவ்வொன்றையும் பெயர் சொல்லி அழைக்கும்போது, ஆடுகள் அந்தத் தொனியை அறிந்து பின்செல்லும்.

​முன் செல்லுதல்: 

மேலை நாடுகளில் ஆடுகளைப் பின்னால் இருந்து விரட்டுவார்கள். ஆனால் விவிலியப் பின்னணியில், ஆயர் முன்னால் செல்வார். அவர் முட்செடிகளை அகற்றி, பாதை அமைத்துச் செல்வார். ஆடுகள் அவரை நம்பிப் பின் தொடரும்.

​இன்று நற்செய்தியில் இயேசு, "நானே வாயில்" என்கிறார். அன்று ஆட்டுத் தொழுவங்களுக்குக் கதவுகள் இருக்காது. ஆயரே அந்த வாசலில் படுத்துக்கொள்வார். ஒரு சிங்கம் உள்ளே வரவேண்டுமென்றாலும், ஆடு வெளியே போக வேண்டுமென்றாலும் அந்த "ஆயர்" மீதுதான் கால் வைத்துச் செல்ல வேண்டும். அதாவது, நம் பாதுகாப்பிற்குத் தன் உடலையே கதவாக்குகிறார் இயேசு!

​புனித பியோ (Padre Pio) அடிக்கடி கூறுவார்: "ஜெபி, நம்பிக்கை கொள், கவலைப்படாதே!" ஆடு கவலைப்படுவதில்லை, ஏனென்றால் ஆயர் விழித்திருக்கிறார். தந்தை பியோ ஒருமுறை சொன்னார்: "கடவுள் ஒரு தந்தையை விடவும் மேலாக நம்மை நேசிக்கிறார். ஒரு தாய் தன் குழந்தையை எப்படிக் காப்பாரோ, அதைவிடத் தீவிரமாகத் தன் ஆடுகளைத் தீமையிலிருந்து ஆயர் காக்கிறார்."

​நாமும் பல நேரங்களில் "நாளைக்கு என்ன நடக்குமோ?" என்று கவலைப்படுகிறோம். ஆனால், நல்ல ஆயனின் கையில் நம் வாழ்வு இருக்கும்போது, "எனக்கேதும் குறையில்லை" என்ற துணிச்சல் நமக்கு வேண்டும்.

​புனித அகுஸ்தினார்: "கிறிஸ்துவே நம் ஆயர்; அவர் நமக்குத் தரும் மேய்ச்சல் நிலம் எது தெரியுமா? அதுதான் 'திருச்சபை'. இங்கேதான் அருள்சாதனங்கள் எனும் பசுமையான புற்கள் நமக்குக் கிடைக்கின்றன."

​புனித கிளமெண்ட்: 

"ஆயர் தன் மந்தையை அறிவார்; ஆனால் மந்தை தன் ஆயரின் குரலை அறியாவிட்டால் அது ஆபத்தில் முடியும். எனவே இறைவார்த்தையைக் கேட்டுப் பழக வேண்டும்."

​ஒருமுறை ஒரு புகழ்பெற்ற நடிகர் மேடையில் 23-ஆம் திருப்பாடலை (ஆண்டவரே என் ஆயர்...) மிக கம்பீரமான குரலில் வாசித்தார். மக்கள் அனைவரும் கைதட்டி ஆரவாரம் செய்தனர்.

அடுத்து ஒரு முதிய ஏழை குருவானவர் மேடைக்கு வந்து, அதே 23-ஆம் திருப்பாடலை வாசித்தார். அவர் வாசித்து முடித்தபோது அரங்கமே அமைதியாக இருந்தது. பலருடைய கண்களில் கண்ணீர்.

​அந்த நடிகர் கேட்டார், "நானும் இதையேதான் வாசித்தேன், மக்கள் ரசித்தார்கள். ஆனால் நீங்கள் வாசித்தபோது மக்கள் அழுதார்கள். என்ன வித்தியாசம்?"

குருவானவர் புன்னகையுடன் சொன்னார்: "உங்களுக்குத் 'திருப்பாடல்' (Psalm) தெரியும்; எனக்கு 'ஆயரைத்' (Shepherd) தெரியும்!"

​வார்த்தைகளைத் தெரிந்து வைத்திருப்பதை விட, அந்த ஆயருடன் உறவு வைத்திருப்பதே முக்கியம்.

​5. சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும்: 

​ஒரு நபர் தற்கொலை செய்துகொள்ள ஒரு பாலத்தின் மேல் நின்றார். ஒரு குருவானவர் ஓடிச் சென்று, "மகனே வேண்டாம்! ஆண்டவர் உன் ஆயர், அவர் உன்னை நேசிக்கிறார்" என்றார்.

அந்த நபர், "யாருக்கும் என்மேல் அக்கறை இல்லை சாமி" என்றார்.

குருவானவர் கேட்டார், "நீ கிறிஸ்தவனா?"

"ஆமாம்."

"கத்தோலிக்கனா? புரோட்டஸ்டண்டா?"

"கத்தோலிக்கன்."

"சரி, நீ 'இயேசுவின் திருவுள்ளப்' பக்தனா அல்லது 'தூய ஆவியின்' பக்தனா?"

"இயேசுவின் திருவுள்ளப் பக்தன்."

உடனே குருவானவர் கோபத்தில், "அப்ப நீ 'மரியாயின் சேனை'யில் இல்லையா? போ... குதிச்சுடு!" என்றாராம்.

​சிந்தனை: நாம் பல நேரங்களில் பிரிவினைகளைப் பார்க்கிறோம். ஆனால் இயேசு, "தொலையிலுள்ள யாவரையும்" (முதல் வாசகம்) தன் மந்தையில் சேர்க்க விரும்புகிறார். ஆயருக்குப் பிரிவினை தெரியாது, அன்பு மட்டுமே தெரியும்.

​இன்றைய இரண்டாம் வாசகம் (1 பேதுரு 2:24) சொல்கிறது: "அவர்தம் காயங்களால் நீங்கள் குணமடைந்துள்ளீர்கள்." ஒரு நல்ல ஆயன் தன் ஆடுகளைக் காப்பாற்ற ஓநாயுடன் சண்டையிடும்போது காயம் படுகிறான். அந்தத் தழும்புகள் அவன் அன்பின் அடையாளம். இயேசு சிலுவையில் ஏற்ற தழும்புகள், நாம் அவரோடு இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவர் கொடுத்த விலை.

இன்று உலகம் பல குரல்களில் நம்மை அழைக்கிறது (பணம், போதை, புகழ்). ஆனால், "உள்ளம் குத்தப்பட்டவர்களாய்" (முதல் வாசகம்) இயேசுவின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டும்.

வழிதவறி அலையும் ஆடுகளாய் நாம் இருந்தாலும், ஆயர் நமக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

​நிறைவான வாழ்வு: திருடுவதற்கல்ல, "நிறைவான வாழ்வைத் தரவே நான் வந்தேன்" என்கிறார் இயேசு.

​முடிவு: 

இந்த ஞாயிறு, நாம் நம் ஆயரிடம் நம்மை முழுமையாக ஒப்படைப்போம். "சாவின் இருள்சூழ் பள்ளத்தாக்கில்" நாம் நடந்தாலும் அவர் நம்மோடு இருக்கிறார். பாஸ்கா மகிழ்ச்சி என்பது, நம்மை வழிநடத்த ஒரு நல்ல ஆயர் இருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கையே!