தவக்காலம் இரண்டாம் ஞாயிறின் நாயகர்களான விசுவாசத்தின் தந்தை ஆபிராம் மற்றும் புறவினத்தாரின் திருத்தூதர் பவுலடியார் ஆகிய இருவரின் வாழ்வியல் பாடங்களை ஆழமாகச் சிந்திப்போம்.
1. ஆபிராம்: "தெரியாத பாதை... புரியாத பயணம்!" (முதல் வாசகச் சிந்தனை)
ஆபிராமின் அழைப்பு என்பது வெறும் ஊர் மாற்றம் அல்ல, அது ஒரு மனமாற்றம். 75 வயதில், செட்டில் ஆக வேண்டிய வயதில், கடவுள் அவரை "புறப்படு" என்கிறார்.
- நிபந்தனையற்ற கீழ்ப்படிதல்: கடவுள் அவரிடம் "இன்ன இடத்திற்குப் போ" என்று மேப் (Map) கொடுக்கவில்லை. "நான் காண்பிக்கும் நாட்டிற்குச் செல்" என்கிறார். அதாவது, ஒவ்வொரு அடியையும் கடவுளை நம்பி மட்டுமே வைக்க வேண்டும். இதுதான் தவக்காலத்தின் சவால். நம்மிடம் இருக்கும் 'பிளான்' (Plan) களை விடுத்து, கடவுளின் திட்டத்திற்கு வழிவிடுவது.
- ஆசியாக விளங்குவாய்: கடவுள் ஆபிராமுக்கு ஆசி வழங்கியது அவர் மட்டும் சொகுசாக வாழ அல்ல. "நீயே ஆசியாக விளங்குவாய்" என்கிறார். அதாவது, ஆசி என்பது நாம் தேக்கி வைக்கும் குளம் அல்ல, பிறருக்குப் பாயும் ஆறு.
- அழைப்பு என்பது தகுதி அல்ல: கடவுள் நம்மை அழைத்தது நம்முடைய நல்ல செயல்களைப் பார்த்து அல்ல, அவருடைய 'அருளின்படி' என்கிறார் பவுல். நாம் தவக்காலத்தில் செய்யும் தர்மமும், நோன்பும் ஏதோ கடவுளுக்கு நாம் செய்யும் 'உதவி' அல்ல, அவர் நமக்குக் கொடுத்த அருளுக்கு நாம் காட்டும் 'நன்றி'.
- சாவை அழித்த ஒளி: பவுலடியார் ஒரு காலத்தில் திருச்சபையைத் துன்புறுத்தியவர். ஆனால், தமாஸ்கு வழியில் ஒரு 'ஒளியைக்' கண்டார். அந்த ஒளிதான் இன்று தாபோர் மலையில் சீடர்கள் கண்ட ஒளி. அந்த ஒளி பட்டவுடன் பவுலின் பழைய வாழ்வு 'செத்தது', புதிய நற்செய்தி வாழ்வு 'பிறந்தது'.
- ஆபிராம்: விசுவாசத்தோடு பயணத்தைத் தொடங்குகிறார் (The Beginning).
- பவுலடியார்: அந்தப் பயணத்தில் வரும் துன்பங்களை அருளாக மாற்றுகிறார் (The Process).
- இயேசு: மலையில் ஒளியாக மாறி, பயணத்தின் இலக்கைக் காட்டுகிறார் (The Destination).
வாழ்வியல் பாடம்: > ஆபிராம் தன் வேர்களை (Roots) விட்டுப் பிரிந்தார். நாம் இந்தத் தவக்காலத்தில் நம்முடைய கெட்ட பழக்கங்கள், வீண் பிடிவாதங்கள் என்னும் வேர்களை விட்டுப் பிரியத் தயாரா?
2. புனித பவுலடியார்: "துன்பத்தில் துளிர்க்கும் அருள்" (இரண்டாம் வாசகச் சிந்தனை)
திமொத்தேயுவுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் பவுலடியார் ஒரு முக்கியமான உண்மையை உரக்கச் சொல்கிறார்: "நற்செய்தியின் பொருட்டுத் துன்பத்தில் என்னுடன் பங்குகொள்."
வாழ்வியல் பாடம்: > பவுலடியார் சிறையில் இருந்தபோதுதான் இந்தக் கடிதத்தை எழுதுகிறார். கஷ்டத்திலும் அவர் சோர்ந்து போகவில்லை. "இருளைப் பழிப்பதை விட ஒரு மெழுகுவர்த்தியை ஏற்று" என்பது போல, துன்பத்திலும் கிறிஸ்துவின் ஒளியைப் பிரதிபலித்தார்.
3. ஆபிராம் + பவுல் + இயேசு = ஒரு புதிய தரிசனம்
இந்த மூவரையும் இணைத்துப் பார்த்தால் ஒரு அழகான சங்கிலித் தொடர் கிடைக்கும்:
4. நகைச்சுவை கலந்த சிந்தனை: "விசுவாசமா? விசாவா?"
இன்று ஆபிராமைப் போல ஒருவரை "உன் ஊரை விட்டுப் போ" என்று கடவுள் சொன்னால், அவர் முதலில் கேட்பது: "ஆண்டவரே, போற ஊர்ல வைஃபை (Wi-Fi) இருக்குமா? அங்கே மெடிக்கல் இன்சூரன்ஸ் கிடைக்குமா?" என்பதுதான்.
ஆபிராம் எந்தக் கேள்வியும் கேட்காமல் 'விசா' (Visa) இல்லாமலேயே விசுவாசத்தோடு புறப்பட்டார். ஆனால் நாமோ, ஒரு சின்னக் காரியத்தைச் செய்யக் கூட கடவுளிடம் நூறு கண்டிஷன் (Condition) போடுகிறோம்.
பவுலடியார் சொல்வது போல, "கடவுளின் வல்லமைக்கேற்ப துன்பப்படுவோம்." துன்பமே வராமல் இருக்க ஜெபிப்பதை விட, வரும் துன்பத்தைத் தாங்கும் 'வல்லமைக்காக' ஜெபிப்பதே சிறந்த கத்தோலிக்க ஆன்மீகம்.
5. செந்தமிழ் கவிதை:
"ஆபிராம் அடிவைத்தான் - அகிலமே ஆசிபெற்றது!
பவுலடியார் சிறைப்பட்டார் - நற்செய்தி சிறகடித்தது!
இயேசுவோ உருமாறினார் - மரணம் மருண்டது!
நீயும் விசுவாசம் கொள் - உன் வாழ்வும் ஒளிரும்!"
நிறைவுச் செபம் (Concluding Prayer)
அன்புள்ள பரம பிதாவே,
தாபோர் மலையில் உம் திருமகன் இயேசுவின் மாட்சியை எங்களுக்கு வெளிப்படுத்தியதற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறோம். இந்தத் தவக்காலத்தில் எங்களுடைய உள்ளத்தின் ஆழத்திற்கு நாங்கள் செல்ல எங்களுக்கு அருள் தாரும்.
ஆண்டவரே,
எங்கள் தந்தை ஆபிராமைப் போல, நீர் காட்டும் பாதையில் தயக்கமின்றி நடக்கக்கூடிய விசுவாசத்தைத் தாரும். புனித பவுலடியாரைப் போல, நற்செய்திக்காக வரும் சிறு சிறு துன்பங்களையும் மகிழ்ச்சியோடு ஏற்கக்கூடிய உறுதியைத் தாரும்.
இறைவா,
நாங்கள் வெறும் மலையுச்சி அனுபவங்களோடு மட்டும் நின்றுவிடாமல், கீழே இறங்கிச் சென்று துயருறுவோரின் கண்ணீரைத் துடைக்கவும், எங்களைப் பிடிக்காதவர்களையும் உம் ஒளியோடு அன்பு செய்யவும் எங்களை உருமாற்றும் (Transfigure). எங்கள் சொல், செயல், எண்ணம் அனைத்தும் உம்முடைய பேரன்பைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாக மாறட்டும்.
எங்கள் மீட்பராகிய இயேசு கிறிஸ்து வழியாக உம்மை மன்றாடுகிறோம். ஆமென்.
