நிச்சயமாக, இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவைப் பாடுகளையும், தியாகத்தையும் போற்றும் வகையில் இதோ ஒரு இதயத்தைத் தொடும் கவிதை:
சிலுவைச் சுமந்த சிநேகம்
மலையளவு பாவங்கள் மண்ணுலகைச் சூழ்ந்திருக்க,
பனித்துளியாய் வந்திறங்கியது - பரமனின் கருணை!
முள்முடி சூடியது - முடிவில்லா அன்பிற்காக,
காயம் பட்டது - காலமெல்லாம் நம்மைக் காக்க!
கண்ணீரும் செந்நீரும் கைகோர்த்த நேரம்,
பாரச் சிலுவை சுமந்ததோ - பாரெங்கும் உள்ள பாசம்!
ஆணிகள் தைத்தது அங்கே - கரங்களில் மட்டுமல்ல,
அன்பே உருவான இறைவனின் - இதயத்திலும்தான்!
"முடிந்தது" என்று அவர் முடித்த போது,
மரணத்தின் அதிகாரம் - வேரோடு வீழ்ந்தது!
இருள் சூழ்ந்த அந்தப் - புனித வெள்ளியில்,
உலகிற்கு விடிவெள்ளியாய் - உதித்தது மீட்பு!
மொழிகள் அற்ற மௌனத்தில்,
அவர் சிந்திய ஒவ்வொரு துளி இரத்தமும்,
நமக்குச் சொல்லும் செய்தி ஒன்றே...
"உன்னை நேசிக்கிறேன்... இறுதிவரை!"
குறிப்பு: இந்தக் கவிதை இயேசுவின் தியாகத்தையும், அந்தத் துயரமான நாளில் வெளிப்பட்ட எல்லையற்ற அன்பையும் மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது.
இந்தக் கவிதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு புனித வெள்ளிக்கு ஏற்ற ஒரு வாழ்த்துச் செய்தியை (Message) உருவாக்கித் தரட்டுமா?
