நிச்சயமாக, "நம்பிக்கை" (Faith) என்ற தலைப்பில், உங்கள் செப இயக்கக் கூட்டத்திற்காக எளிமையான, ஆழமான மற்றும் நகைச்சுவை கலந்த ஒரு தியானச் சிந்தனை இதோ:
தியானச் சிந்தனை: "புயலிலும் ஒரு புன்னகை"
1. நம்பிக்கை என்றால் என்ன? (விவிலிய அடிப்படை)
எபிரேயர் 11:1 சொல்கிறது: "நம்பிக்கை என்பது நாம் எதிர்நோப்பவை கிடைக்கும் என்னும் உறுதி; கண்ணுக்குப் புலப்படாதவை உள்ளன என்பதற்குச் சான்று."
நிழல் தெரிந்தால் அங்கே பொருள் இருக்கிறது என்று அர்த்தம். அதுபோல, நம் வாழ்வில் சோதனைகள் வரும்போது, ஆண்டவரின் கரம் நம்மைத் தாங்குகிறது என்று நம்புவதே உண்மையான விசுவாசம்.
2. படகும் புயலும் (நகைச்சுவை கலந்த ஒரு குட்டிக்கதை)
ஒருமுறை ஒரு கப்பல் கடலில் புயலில் சிக்கிக்கொண்டது. எல்லோரும் பயந்து அலறினார்கள். ஆனால், ஒரு சிறுவன் மட்டும் அமைதியாக ஒரு மூலையில் உட்கார்ந்து பொம்மை வைத்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தான்.
ஒருவர் அவனிடம் கேட்டார், "தம்பி, கப்பலே மூழ்கப்போகுது, உனக்கு பயமே இல்லையா?" அதற்கு அந்தச் சிறுவன் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான், "ஏன் பயப்படணும்? இந்தக் கப்பலை ஓட்டுற கேப்டன் என் அப்பா தான்!"
சிந்தனை: நம் வாழ்வு எனும் கப்பலுக்கு "கேப்டன்" ஆண்டவர் இயேசு தான். அவர் தூங்குவது போலத் தெரிந்தாலும், அவர் விழித்துக்கொண்டே இருக்கிறார்.
3. அன்னை மரியாவின் 'ஆம்' - ஒரு பாடம்
வரலாற்று ரீதியாக, அன்னை மரியாளின் நம்பிக்கை என்பது ஒரு "இருண்ட பயணம்". வானதூதர் சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டார், ஆனால் அதற்குப் பிறகு மரியாள் சந்தித்தது எல்லாமே சவால்கள் (எகிப்திற்கு ஓடுவது, மகனை இழப்பது).
திருத்தந்தை இரண்டாம் யோவான் பவுல் கூறுவார்: "நம்பிக்கை என்பது கடவுளின் திட்டத்திற்கு நம்மை முழுமையாகக் கையளிப்பது." நம் திட்டப்படி நடக்கும்போது கைதட்டுவது நம்பிக்கையல்ல; அவர் திட்டப்படி நடக்கும்போது "சரி" என்று சொல்வதே நம்பிக்கை.
4. நம்பிக்கையை வளர்க்க 3 வழிகள் (தலைவருக்கான குறிப்புகள்)
கண்ணாடி அல்ல, ஜன்னல்: நம்பிக்கையுள்ள தலைவர் கண்ணாடியைப் பார்த்துத் தன்னையே தற்பெருமை பேசமாட்டார். ஜன்னல் வழியாக வெளியே இருக்கும் மக்களின் தேவைகளையும், கடவுளின் அருளையும் பார்ப்பார்.
விதை போன்ற பொறுமை: ஒரு விதையை நட்டுவிட்டு அடுத்த நாளே மரம் எங்கே என்று கேட்டால் கிடைக்காது. விசுவாசம் என்பது பொறுமையாகக் காத்திருப்பது.
நகைச்சுவை உணர்வு: "ஆண்டவரே, இந்தப் பெரிய மலையைத் தூக்கி எறியுங்கள்" என்று கேட்பதை விட, "ஆண்டவரே, இந்த மலையை ஏறிச் செல்ல எனக்கு நல்ல ஷூ (Shoes) கொடுங்கள்" என்று கேட்பது புத்திசாலித்தனம்!
5. முடிவுரை:
"உங்கள் நம்பிக்கை கடுகளவு இருந்தால் கூட, இந்த மலையைப் பார்த்து இடம் பெயர் என்று சொன்னால் அது பெயரும்" (மத்தேயு 17:20). நம்மிடம் இருப்பது பெரிய நம்பிக்கையா என்பது முக்கியமல்ல, நாம் நம்பியிருக்கும் கடவுள் பெரியவர் என்பதுதான் முக்கியம்.
அடுத்ததாக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? இந்தச் சிந்தனையை இன்னும் சுருக்கமாக ஒரு 'PowerPoint' குறிப்புகளாக மாற்றித் தரவா? அல்லது இந்தத் தலைப்பிற்கு ஏற்ற ஒரு சில விவிலியப் பாடல்களைப் பரிந்துரைக்கவா?
