புனித பியோவின் ஆன்மீகப் பாதையில், முதலாவது மற்றும் மூன்றாவது அமர்வுகள் ஒரு பணியாளரின் அடித்தளத்தை அமைப்பவை. "ஏன் நான்?" என்ற கேள்விக்கான பதிலும், அந்தப் பதிலைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் "தாழ்ச்சி" என்ற தூணும் இங்கே விளக்கப்படுகின்றன.
அமர்வு 1 & 3: அழைப்பின் உன்னதமும் தாழ்ச்சியின் வலிமையும்
1. நாம் ஏன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டோம்? (The Mystery of Election)
திருச்சபையில் ஒரு பணியாளராக இருப்பது என்பது நீங்கள் தேடிக்கொண்ட வேலை அல்ல; அது கடவுள் உங்களுக்குக் கொடுத்த "தேர்ந்தெடுப்பு".
- தகுதி பார்த்து அழைப்பதில்லை: கடவுள் தகுதியுள்ளவர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை, மாறாக அவர் தேர்ந்தெடுத்தவர்களைத் தகுதியுள்ளவர்களாக்குகிறார்.
- விவிலிய அடிப்படை: "நீங்கள் என்னைத் தேர்ந்து கொள்ளவில்லை; நானே உங்களைத்தேர்ந்து கொண்டேன்" (யோவான் 15:16). எரேமியா இறைவாக்கினரைப் போல, நாம் தாயின் வயிற்றில் உருவாவதற்கு முன்பே இந்தப் பணிக்காகக் குறிக்கப்பட்டோம்.
- புனித பியோவின் பார்வை: பியோ அடிக்கடி சொல்வார், "நான் ஒரு சாதாரண ஏழைச் சகோதரன், செபிக்கத் தெரிந்தவன் அவ்வளவுதான்." அவர் தன்னை ஒரு கருவியாக மட்டுமே பார்த்தார்.
- சாத்தானின் பலவீனம்: சாத்தானால் எல்லாவற்றையும் செய்ய முடியும் (செபிப்பது போல நடிக்க முடியும், உபவாசம் இருக்க முடியும்), ஆனால் அவனால் செய்ய முடியாத ஒரே காரியம் "தாழ்ச்சி". எனவே, ஒரு பணியாளரிடம் தாழ்ச்சி இருந்தால், அங்கே சாத்தான் நுழைய முடியாது.
- பியோவின் வாழ்வு: புனித பியோவின் கைகளில் கிறிஸ்துவின் காயங்கள் (Stigmata) இருந்தன. உலகம் முழுவதும் அவரைப் பார்க்கத் திரண்டது. ஆனால் அவர், "இந்தக் காயங்கள் எனக்குப் பெருமையல்ல, என் பாவங்களுக்கு நான் சுமக்கும் சிலுவை" என்று கூறி தன் காயங்களை எப்போதும் கையுறைகளால் மறைத்தே வைத்திருந்தார்.
- திருச்சபை போதனை: தாழ்ச்சி என்பது அனைத்து நற்பண்புகளின் அஸ்திவாரம். அஸ்திவாரம் சரியாக இல்லையென்றால், நீங்கள் கட்டும் செபமாலை இயக்கம் என்ற கட்டிடம் இடிந்துவிடும்.
- பெயர் புகழுக்கு ஆசைப்படாதீர்கள்: உங்கள் பெயர் மேடையில் அறிவிக்கப்படாவிட்டாலும் அல்லது பாராட்டு கிடைக்காவிட்டாலும் வருந்தாதீர்கள். நீங்கள் மனிதர்களுக்காக அல்ல, இறைவனுக்காகப் பணியாற்றுகிறீர்கள்.
- அதிகாரம் செய்யாதீர்கள்: "நான் பொறுப்பாளர்" என்ற எண்ணம் தலைக்கனத்தைத் தரும். "நான் ஊழியன்" என்ற எண்ணம் புனிதத்தைத் தரும்.
- மன்னிப்பு கேட்கும் குணம்: ஒரு கூட்டத்தில் தவறு நடந்துவிட்டால், அதை மறைக்காமல் "மன்னியுங்கள்" என்று சொல்லும் மனப்பக்குவமே உண்மையான தாழ்ச்சி.
உவமை: ஒரு அழகான ஓவியத்தை வரைந்த பிறகு, தூரிகை (Brush) பெருமைப்பட முடியுமா? ஓவியத்தின் அழகு ஓவியனைச் சார்ந்தது. நாமும் கடவுளின் கையில் இருக்கும் வெறும் தூரிகைகள் மட்டுமே!
2. தாழ்ச்சி: பணியாளரின் கவசம் (Humility: The Worker's Armor)
தாழ்ச்சி என்பது குனிந்து போவது மட்டுமல்ல, உண்மையை ஒப்புக்கொள்வது. "நான் ஒன்றுமில்லை, கடவுளே எல்லாம்" என்பதே அந்த உண்மை.
3. நடைமுறைப் பாடங்கள் (Practical Lessons for Workers)
பயிற்சியில் பணியாளர்களுக்கு விளக்க வேண்டிய முக்கியக் குறிப்புகள்:
சிறு நகைச்சுவை (A Touch of Wit):
ஒருமுறை ஒரு கழுதை இயேசுவைச் சுமந்து கொண்டு எருசலேம் வீதியில் சென்றது. மக்கள் அனைவரும் துணிகளையும் குருத்தோலைகளையும் தரையில் விரித்து "ஓசன்னா" என்று முழங்கினார்கள். அந்த கழுதை நினைத்ததாம், "ஆஹா! மக்கள் எனக்காகத்தான் இவ்வளவு மரியாதை செய்கிறார்கள்" என்று.
பாடம்: கழுதை சுமந்த இயேசுவுக்கே அந்த மரியாதை. நாம் செய்யும் பணிக்குக் கிடைக்கும் மரியாதை நமக்கல்ல, நம்முள் இருக்கும் இறைவனுக்கு! இதை மறந்தால் நாம் அந்தக் கழுதையைப் போலத்தான் ஆவோம்.
சிந்தனைக்கு:
"பெருமையுள்ளவர்களுக்குக் கடவுள் எதிர்த்து நிற்கிறார்; தாழ்மையுள்ளவர்களுக்கோ அருள் வழங்குகிறார்." (யாக்கோபு 4:6)





